Category: अग्रलेख.

सर्वसामान्य लोकांनी अमलात आणलेले अशा तऱ्हेचे नियोजन शासकीय आणि प्रशासकीय पातळीवर का योजले जात नाही, हा प्रश्न आहे. नाही म्हणायला आढावा बैठका घेतल्या जातात. पण त्या बैठकांमध्ये केवळ नैसर्गिक आपत्ती, संभाव्य नैसर्गिक आपत्ती आणि त्यातून बचाव एवढेच उद्दिष्ट डोळ्यांसमोर ठेवलेले दिसते. वास्तविक त्यापलीकडे जाऊन विचार करायला हवा. यापूर्वी जेव्हा मे महिन्यात पाऊस पडला, त्या वर्षी पावसाळा कधी संपला, पाणीटंचाईची काय स्थिती होती, याचा अभ्यास करून नियोजन व्हायला हवे. ते न करता केवळ आढावा बैठका घेतल्या गेल्या.

नेहमी येणाऱ्या पावसाळ्याच्या आसपास दरवर्षी आढावा बैठकांचा पूर येतो. प्रशासनाने किंवा यंत्रणेने जी कामे जबाबदारीने करणे अपेक्षित असते, तीच कामे करण्याच्या सूचना बैठकीत दिल्या जातात. महामार्गांच्या कामांची सद्यस्थिती, रस्त्यांच्या दुरवस्थेमुळे वाहतुकीचा उडालेला बोजवारा, पावसाळ्यात अनेक ठिकाणांची होणार असलेली गंभीर स्थिती अशा किती तरी त्रासदायक बाबी सर्वसामान्यांच्याही लक्षात येतात; मात्र त्याबाबतचा आढावा घेतला जात नाही, हे नागरिकांचे दुर्दैव. त्यामुळे नियमाप्रमाणे आढावा बैठकांची औपचारिकता पार पडेल. अधिकारी सुस्कारा सोडतील. नागरिकांचे हाल सुरूच राहतील. ते सारेसुद्धा पावसाळ्याप्रमाणे नेमेचि होणार आहे.

राज्य शासनाने वर्षभरापूर्वी हिंदुहृदयसम्राट बाळासाहेब ठाकरे यांच्या नावाने आपला दवाखाना ही योजना सुरू केली; पण आरोग्य सेवेच्या बाबतीत रत्नागिरी जिल्हा तसा अजूनही दुर्लक्षितच आहे. आजही अत्यवस्थ रुग्णांना, अपघातग्रस्तांना अधिक उपचारांसाठी इतरत्र पाठवले जाते. नुकताच मंडणगडमध्ये एका गर्भवती मातेचा बाळासह मृत्यू झाला. उपचारांसाठी इकडेतिकडे हलवताना झालेली फरपट तिच्या जीवावर बेतली. जैतापूर आरोग्य केंद्राच्या परिसरात काही महिन्यांपूर्वी सर्पदंशाने एका महिलेचा मृत्यू झाला होता. हे हकनाक गेलेले बळी आहेत. आरोग्य यंत्रणा कुचकामी असल्यामुळे त्यांना आपला जीव गमावावा लागला आहे. सत्तारूढ पक्षाचे वेगवेगळे नेते, पालकमंत्री आणि मंत्री मात्र रुग्णसेवा किती सुधारली आहे, याची आकडेवारी जाहीर करत असतात, वस्तुस्थिती फारच वेगळी असते, याचा अनुभव सर्वसामान्य लोकांना येत असतो. म्हणूनच आपला दवाखाना योजना आहे कुठे असा प्रश्न पडतो.